Fire oranı için tek bir normal seviye yoktur, çünkü fire tanımı işletmeden işletmeye değişir: biri yalnız imha edileni sayar, biri indirimle satılanı da katar, biri ambalaj hasarını ayrı tutar. Bu yüzden sektör ortalaması aramak yerine kendi oranınızı anlamlı kılan üç kıyasa bakılır.

Önce tanımı yazın. Kaybın neleri kapsadığını (imha, indirimli satış, ambalaj hasarı, eksik teslim) ve oranın payını ile paydasını yazın; örneğin kaydedilen kayıp miktarı bölü sevk edilen miktar. Adet, kilo ve para oranlarını birbirine çevirmeden ayrı izleyin. Gıda Kaybı ve İsrafı Standardı (FLW Standard), iki envanterin ancak aynı kapsamda, yani aynı dönem, malzeme türü, varış yeri ve sınırla doğrudan kıyaslanabileceğini yazar; kapsam ya da yöntem değişirse eski seri yeniden hesaplanır.

Üç anlamlı kıyas

  • Kendi geçmişiniz: geçen ay yüzde 2, bu ay yüzde 3 ise bir şey değişmiştir ve bulunabilir; sektör ortalaması bunu söylemez.
  • Kendi hatlarınız: beş hattan biri ötekilerin iki katı kayıp veriyorsa aranacak yer o hattır: mesafe, bekleme, araç ya da müşterideki kabul düzeni. Kayıtlar lot, sıcaklık seyri ve hasar nedeniyle incelenir.
  • Kendi mevsimleriniz: yazın artış normal karşılanıp geçilmez, büyüklüğü hat bazında ölçülür.

Sıfır fire hedef olamaz. Anlamlı hedef, azaltmanın maliyetinin kaybın maliyetini geçtiği noktaya kadar inmektir: bir puanlık azalmanın kazancı ile onu sağlayacak önlemin bedeli aynı dönem ve para biriminde karşılaştırılır. Hacim çok değiştiyse mutlak kayıp da gösterilir, çünkü oran tek başına olay sayısını gizleyebilir.