Faz değişimli malzeme, katıdan sıvıya ya da sıvıdan katıya geçerken sıcaklığı dar bir aralıkta kalırken çok miktarda ısı alan veya veren malzemedir. Bu ısıya gizli ısı denir. Geçişten önce ve sonra malzeme sıradan bir cisim gibi davranır ve enerjiyi sıcaklığı değişerek, yani duyulur ısı olarak depolar.
Fark su üzerinde görülür. Bir kilogram sıvı suyun sıcaklığını bir derece düşürmek yaklaşık 4,19 kJ çeker; aynı kilogramın 0 °C'de donması ise 334 kJ verir. Donma, suyun yaklaşık 80 derece soğumasına denk gelen ısıyı tek bir sıcaklıkta boşaltır. Hesap iki terimden kurulur: duyulur ısı Q = m × cp × ΔT, gizli ısı ise Q = m × f × L; burada f, geçişten geçen payı (0 ile 1 arasında) ve L malzemenin gizli ısısını gösterir.
Plakanın yüzey sıcaklığı şarj durumunu vermez. Yüzey dondurucu havasına yaklaşırken plakanın merkezi hala geçişte olabilir; şarj bu yüzden plaka kimliği, dondurucu süresi ve raf aralığıyla birlikte kaydedilir.
Bazı faz değişimli malzemeler, özellikle tuz hidratlar gibi inorganik olanlar, donarken geçiş başlamadan faz sıcaklığının altına iner. Bu aşırı soğuma yüzünden erime ve donma eğrileri aynı noktadan geçmeyebilir; şarjı yalnız ısıtma eğrisinden, deşarjı yalnız soğutma eğrisinden çıkarmayın.
Plakanın faz sıcaklığı taşınan ürünün hedef sıcaklığı olmak zorunda değildir: duvar yalıtımı, yerleşim, rotanın ısı yükü ve ürünün başlangıç sıcaklığı sonucu birlikte belirler. Bir plaka için süre ya da enerji ancak plaka kodu, faz malzemesi kütlesi, şarj eğrisi ve yük düzeni yazılı olduğunda ve gerçek yük testiyle ölçüldüğünde söylenir.