Yıkama bitiminde görülen su üç farklı geçmişten gelebilir: köşe ve kanallarda kalan durulama suyu, soğuk yüzeyde sonradan oluşan yoğuşma veya sonraki kullanımda üründen gelen sıvı. Kaynağı ayırmanın anahtarı kuru başlangıcı, ilk ıslanan yeri ve zamanı kaydetmektir.
Termal kapta kalıntı nem durulama bitiminde nerede aranır?. Yıkama programının bitiş saati, drenaj konumu, kap yönü ve kurutma başlangıcı yazılır. Kapak birleşimi, tutamak, taban kanalı ve istif temasları gözlenir. Yüzey silinmeden önce ilk ıslak bölgeler fotoğraf ve konum koduyla kayda alınır.
Kuruma ile yeniden ıslanmayı ayırmak
Aynı noktalar tanımlı aralıklarla kontrol edilir. Sürekli küçülen ıslak alan kalıntı suyun kurumasıyla uyumludur. Başta kuru olan soğuk bir yüzey daha sonra ıslanıyorsa ortam sıcaklığı, bağıl nem, çiy noktası ve yüzey sıcaklığı karşılaştırılır.
| Kaynak adayı | İlk zaman işareti | Beklenen konum | Ayırıcı kanıt |
|---|---|---|---|
| Durulama kalıntısı | Yıkama biter bitmez | Drenaj, köşe ve birleşim | Kuru-süre haritası ve kap yönü |
| Yeni yoğuşma | Ortam geçişinden sonra | Çiy noktasının altındaki yüzey | Yüzey sıcaklığı ve ilk damla |
| Ürün sızıntısı | Yükleme veya bekleme sonrası | Ambalaj altı ve temas yolu | Ambalaj bütünlüğü ile ürün kaydı |
| Dış su girişi | Açık kapak veya yağış olayı | Giriş yönündeki yüzey | Olay saati ve yayılma izi |
Kurutma kabulünü yüzeye göre tanımlamak
Görsel kontrolün erişemediği oyuklar için uygun yöntem ve nokta listesi belirlenir. Hava akışı, kap yönü ve kurutma süresi kaydedilir. Tek adenozin trifosfat veya nem sensörü suyun kaynağını tanımlamaz; hijyen doğrulaması gerekiyorsa ayrı yöntem kullanılır.
Kuruluk formunu kapanışa bağlamak. Form durulama bitişini, ilk ıslak bölgeyi, kuruyan alanı, yeniden yoğuşma zamanını ve sorumlu rolü gösterir. Kaynak belirlenmeden yüzeyi silmek neden kanıtını yok eder. Sonuç yalnız incelenen yıkama ve çevre koşulu için geçerlidir.
