Yıkama bitiminde görülen su üç farklı geçmişten gelebilir: köşe ve kanallarda kalan durulama suyu, soğuk yüzeyde sonradan oluşan yoğuşma veya sonraki kullanımda üründen gelen sıvı. Kaynağı ayırmanın anahtarı kuru başlangıcı, ilk ıslanan yeri ve zamanı kaydetmektir.

Termal kapta kalıntı nem durulama bitiminde nerede aranır?. Yıkama programının bitiş saati, drenaj konumu, kap yönü ve kurutma başlangıcı yazılır. Kapak birleşimi, tutamak, taban kanalı ve istif temasları gözlenir. Yüzey silinmeden önce ilk ıslak bölgeler fotoğraf ve konum koduyla kayda alınır.

Kuruma ile yeniden ıslanmayı ayırmak

Aynı noktalar tanımlı aralıklarla kontrol edilir. Sürekli küçülen ıslak alan kalıntı suyun kurumasıyla uyumludur. Başta kuru olan soğuk bir yüzey daha sonra ıslanıyorsa ortam sıcaklığı, bağıl nem, çiy noktası ve yüzey sıcaklığı karşılaştırılır.

Kaynak adayıİlk zaman işaretiBeklenen konumAyırıcı kanıt
Durulama kalıntısıYıkama biter bitmezDrenaj, köşe ve birleşimKuru-süre haritası ve kap yönü
Yeni yoğuşmaOrtam geçişinden sonraÇiy noktasının altındaki yüzeyYüzey sıcaklığı ve ilk damla
Ürün sızıntısıYükleme veya bekleme sonrasıAmbalaj altı ve temas yoluAmbalaj bütünlüğü ile ürün kaydı
Dış su girişiAçık kapak veya yağış olayıGiriş yönündeki yüzeyOlay saati ve yayılma izi

Kurutma kabulünü yüzeye göre tanımlamak

Görsel kontrolün erişemediği oyuklar için uygun yöntem ve nokta listesi belirlenir. Hava akışı, kap yönü ve kurutma süresi kaydedilir. Tek adenozin trifosfat veya nem sensörü suyun kaynağını tanımlamaz; hijyen doğrulaması gerekiyorsa ayrı yöntem kullanılır.

Kuruluk formunu kapanışa bağlamak. Form durulama bitişini, ilk ıslak bölgeyi, kuruyan alanı, yeniden yoğuşma zamanını ve sorumlu rolü gösterir. Kaynak belirlenmeden yüzeyi silmek neden kanıtını yok eder. Sonuç yalnız incelenen yıkama ve çevre koşulu için geçerlidir.