Ötektik, Yunanca eu tekein, yani iyi erimek köklerinden gelir. Terimi İngiliz fizikçi Frederick Guthrie, Mayıs 1884'te Londra Fizik Derneği'nde okunan ve Philosophical Magazine'de yayımlanan On Eutexia makalesinde koydu. Tanımı şuydu: iki ya da daha fazla bileşenin, erime sıcaklığını başka her orandan düşük yapan oranda birleştiği karışım.
Tuzlu su ve alaşımlar
Guthrie'nin çıkış noktası tuzlu suydu. Su 0 °C'de donar, ama ötektik oranda tuz içeren çözelti yaklaşık -21 °C'ye kadar sıvı kalır ve bu sıcaklıkta bütün halinde katılaşır. Başka oranlar tek noktada değil, bir aralıkta yumuşayarak erir. Guthrie aynı davranışı metal ve tuz alaşımlarında da gösterdi.
Soğuk zincirde işe yarayan bu sabit noktadır: ötektik plakanın dolgusu erirken ısı alır ve faz değişimi boyunca kendi erime noktasına yakın kalır. O sıcaklık dolgunun özelliğidir; yükün sıcaklığını yalıtım, plaka sayısı ve yerleşim de belirler.
